ప్రక్కింటి ప్రమీలాతొ పరిచయం, ప్రణయం -1
నా పేరు శివ వయసు 28 ఏళ్ళు. నేను బీ.టెక్ సివిల్ ఇంజినేరింగ్ మరియు ఎం.బి.ఎ చేసి. మా నాన్నతొ కలిసి మా వ్యాపారం చూసూకుంటున్నా. మా నాన్న పేరు రమేష్ ఆయన విజయవాడలోని ఒక పెద్ద బిల్డర్. నా చిన్నప్పుడె మా అమ్మ చనిపోయింది. మా నాన్న చాలా అపార్ట్మెంట్స్ మరియు గ్రూప్ హౌసులు కట్టాడు. చాలా మట్టుకు అన్ని మా సొంత స్థలాలోనె కట్టారు.
కట్టిన ప్రతి అపార్ట్మెంట్స్ మరియు గ్రూప్ హౌసులలొ కొన్ని ఇళ్ళు మా పేరు మీద ఉంచుకొని వాటిని అద్దులకిచ్చాం. అది కాకుండా 10 అంతస్తులు ఉన్న ఒక గేటడ్ కమ్యూనిటి అపార్ట్మెంట్లొ కూడా కేవలం 6అంతస్తులు మాత్రమె అమ్మేసి. మిగిలిన 4 ఫ్లోర్లలొ ఇళ్ళన్ని నా పేరు మీద వ్రాయించారు మా నాన్న. అందులొ ఒక ఫ్లాట్లొ మేము ఉంటున్నాం కూడా.
మాకు డబ్బుకి పెద్ద లోటు లేదు. 3 ఏళ్ళ క్రితం వరకు నేను ఒక అమ్మాయిని కాలేజి నుంచి లవ్ చేసేవాడిని తనతొ నిశ్చితార్ధం కూడా అయ్యి పెళ్ళి వరకు వెళ్ళింది. కాని ఆ అమ్మాయి తల్లిదండ్రులు మా ఆస్థి మొత్తం వాళ్ళ పేరు మీద వ్రాయాలని ఒత్తిడి తెచ్చారు. వ్రాయకపోతె పెళ్ళికి ముందె కట్నం అడిగారు అని వాళ్ళను వేధిస్తున్నారు అని తప్పుడు కేసులు పెడతామని బెదిరించారు.
నేను ప్రేమించిన అమ్మాయి కూడా మాకు మద్దతు ఇవ్వకుండా వాళ్ళ తల్లిదండ్రుల తరుపునె మాట్లాడింది. దాంతొ పెళ్ళి రద్దు అయ్యింది. తరువాత తనతొ నేను బ్రేకప్ చేసుకున్న. వాళ్ళు మాత్రం అన్నట్టుగానె మా మీద తప్పుడు కేసులు పెట్టారు. వాళ్ళమ్మాయిని ప్రేమ పేరుతొ మొసం చేసి పెళ్ళి చేసుకుంటానని చెప్పి నమ్మించి తీరా పెళ్ళి దగ్గరకొచ్చేసరికి కట్న అడిగినట్టు ఇవ్వకపోతె పెళ్ళి క్యాన్సిల్ చేసినట్టు మా మీద తప్పుడు కేసు వేశారు. అయిన ఆ కేసులు ఎక్కువ కాలం నిలబడలేదు 1 సంవత్సరంలొ మాకు అనుకూలంగానె తీర్పు వచ్చేసింది.
కాని ఈ సంవత్సర మేము చాలా నరకం అనుభవించాం. మా పరువు కూడా పోయింది. అది మాత్రమె కాదు మా నాన్న ఆరోగ్యం కూడా క్షీణించ సాగింది.
ఆ తరువాతి 2 ఏళ్ళల్లొ ఆయనకి 2 సార్లు గుండె పోట్లు వచ్చాయి. డాక్టర్లు ఆయన్నీ చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకోమని చెప్పారు.
అందుకె నేను మా నాన్న కలిసి నగరానికి దూరంగా ఉన్న మా ఫార్మ హౌస్లొ ఉండడం మొదలు పెట్టాం. కొన్ని రోజుల్లొ ఆయన ఆరోగ్యం బాగుపడింది.
తరువాత మా నాన్న నన్ను సిటిలొ ఉంటూ మా ప్రాపర్టీస్ మరియు కంస్ట్రక్షన్ బిజినిస్ చూసుకోమని నన్ను ఒక్కిడినె తిరిగి విజయవాడకు పంపిచేశారు.
అలా నేను మా వ్యాపారం చూసుకుంటూ. వారానికి 2రోజులు మా ఫార్మ్ హౌసులొ ఉన్న మా నాన్న దగ్గరకి వెళుతుంటా..
ఒక రోజు మా ఫ్లాట్ కి ఎదురుగా ఇంకొ ఫ్లాట్ లోకి ఒక కుంటుంబం అద్దెకు దిగింది. ఆ flat కూడా మాదె. చెప్పానుగా మేముంటున్న అపార్ట్మెంట్లొ 4 ఫ్లోర్లలొ ఇళ్ళన్ని మావె అని.
కాని ఆ ఇల్లు అద్దెకు మా నాన్నగారు ఇచ్చారు. So ఆ ఇల్లు అద్దెకిచ్చినట్టు తెలుసుగాని ఎవరికిచ్చారొ తెలియదు.
కొన్ని రోజులు తరువాత ఆ ఇంటి నుంచి ఇద్దరు పిల్లలు (1 పాప and 1 బాబు) ఉదయం స్కూలుకి అని బయలుదేరుతున్నారు. నేను కూడా అదె సమయంలొ బయటకు వచ్చాను.
అప్పుడె ఆ పిల్లల తల్లి నాకు ఎదురుపడింది ఆమె పేరు ప్రమీల వయసు 32 ఏళ్ళు. నాకన్నా 4 ఏళ్ళు పెద్దది. ఆ సమయంలొ ఆమె వాళ్ళ పిల్లల్ని స్కూలు బస్ ఎక్కించడానికి అని బయటకు వచ్చింది. ఆమెకు తెలియదు నేనే ఇంటి ఓనర్ని అని.
నేను చూసుకోకుండా మొబైల్ చూస్తూ ఆమెను ఢీకొన్నాను.
శివ (నేను) : సారీ అండి చూసుకోలేదు...
ప్రమీల : పర్లేదు లేండి. అయిన మీరు మీ మొబైల్ కాకుండా ముందు చూసి నడవండి..
శివ : ఐ యాం ఎక్సట్రీమ్లీ సారి అండి
అని చెప్పేసి. లిఫ్ట్ లోకి వెళ్ళాను. తను కూడా వాళ్ళ పిల్లల్ని తీసుకొని లిఫ్ట్ లోకి వచ్చింది.
తనని చూడగానె నేను నా మొబైల్ చూడ్డం ఆపి నా జేబులొ పెట్టేశా.. అది చూసి ఆమె చిన్నగా నవ్వింది. నేను సిగ్గుతొ మొహం అటు తిప్పేశా..
క్రిందకి వచ్చాక ఆమె తన పిల్లల్ని స్కూలు బస్ ఎక్కించి తిరిగి తన ఇంటికి వెళ్ళింది. నేను కారులొ మా ఆఫీసుకి వెళ్ళిపోయా..
మద్యాహ్నం నేను లంచ్ కి అని మా ఇంటికి వచ్చా. నాకు బయట ఫుడ్ పెద్దగా నచ్చదు. నేనే సొంతంగా వండుకొని తినడం అంటేనె నాకిష్టం. అందుకనె వచ్చేటప్పుడు మార్కెట్ నుంచి కొన్ని కూరగాయలు తీసుకొచ్చాను.
ఆ సమయంలొ కూడా నేను నా మొబైల్ లొ ఈ-మేయిల్స్ చూసుకుంటూ వస్తున్న. అప్పుడె ప్రమీల కూడా మార్కెట్ నుంచి వచ్చింది. ఇద్దరు ఒకసారి లిఫ్ట్ దగ్గర ఎదురుపడ్డాం. తెలియకుండా ప్రమీలని గుద్దబోయవాడినె కాని ముందె తనని చూసి మొబైల్ లోపల పెట్టాను.
అది చూసి ప్రమీల నవ్వి
ప్రమీల : మీరెప్పుడు మొబైల్ లోనె మునిగిపోయుంటారా...?
శివ : అదేం లేదండి ఏవొ కొన్ని కంపెనీ ఈ-మేయిల్సు వస్తె చూస్తున్నా..
ప్రమీల : మీ పేరు...?
శివ: శివ... 🙂
ప్రమీల : ఏం చేస్తుంటారు..?
శివ : నేను మా నాన్నగారి తొ కలిసి కంస్ట్రక్షన్ బిజినస్ చూస్తుంటాను..
ప్రమీల : అంటె మీరెనా ఈ అపార్ట్మెంట్ ఓనర్ రమేష్ గారి అబ్బాయి...?
శివ : అవును... 😀
ప్రమీల : నన్ను క్షమించండి తెలియకుండా పొద్దున్న మీ మీద కోప్పడ్డా..
శివ : అయ్యొ దానిదెముంది. మీరేమైన కావాలని కోప్పడ్డారా. నేనె చూసుకోకుండా మిమల్ని గుద్దాను. తప్పు నాదె కదా...
ఈలోపు లిఫ్ వచ్చి డోర్ తెరుచుకుంది. ఇద్దరు లోపల ఎక్కాక నేను 6 ఫ్లోర్ బటన్ నొక్కా. ఆ తరువాత మా ఫ్లోర్ వచ్చేంత వరకు లోపల కూడా ఇద్దరు మాట్లాడుకున్నాం.
ప్రమీల : మీకు పెళ్ళి అయ్యిందా...?
శివ : లేదండి ఇంకా...
ప్రమీల : ఓ... మీ నాన్న గారికి ఇప్పుడు ఎలా ఉంది.? ఆయన్నీ చూడ్డానికి అవ్వలేదు.
శివ : బానె ఉన్నారు ఇప్పుడు. నగర శివారులొ ఉన్న మా ఫార్మ్ హౌసులొ ఉండి విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. నేను ఇక్కడ మా వ్యాపారం చూస్తున్నా. వీకెండ్సులొ ఆయన వద్దకి వెళతా..
ప్రమీల : ఓహ్...అలాగా....
కసేపు నిశబ్దం....
ఈలోపు వాళ్ళ ఫ్లోర్ వచ్చింది. ఇద్దరు బయటకి వచ్చి తమ తమ ఫ్లాట్ దగ్గరకి వెళుతున్నారు.
ప్రమీల : సరె శివగారు బాయి...
శివ : బాయి అండి.
వారం రోజులు గడిచాయి. ఈ వారం రోజుల్లొ ఇద్దరి మద్యన పరిచయం కొంచెం పెరిగింది.
వీకెండులొ శివ ఫార్మ్ హౌసులొ ఉన్న తన నాన్న దగ్గరకి వెళ్ళి తిరిగి సోమవారం ఉదయం వచ్చి తయ్యారయ్యి అయ్యి ఆఫీసుకి బయలుదేరాడు. అదె సమయంలొ ప్రమీల కూడా ఎదురుపడింది పిల్లల్ని బస్ ఎక్కించడానికి.
శివ ప్రమీలని తన పిల్లల్ని పలకరించాడు. తరువాత లిఫ్ట్ లోపలికి వెళుతూ పిల్లలతొ మాట్లాడాడు. ఆ తరువాత పిల్లల్ని బస్ ఎక్కించి ప్రమీల తన ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతె శివ ఆఫిసుకి వెళ్ళిపోయాడు.
(ఏంట్రా వీడు కధ ఇంత చప్పగా వ్రాశాడు అని అనుకుంటున్నారు కదా...😁
కంగారు పడకండి కధలొ ఇప్పుటినుంచె స్పైసి కలవబోతుంది.)
2 నెలలు గడిచాయి.
శివ మరియు ప్రమీలాల మద్య పరిచయం మరింత బలపడింది.
ప్రమీల వారానికోకసారైన ఇంట్లొ ఏమైన స్పెషల్ డిషస్ వండితె శివకి పంపించేది.
ఇలా వీళ్ళు ఒకరి ఇంటికి ఒకరు వెళ్ళడం రావడం మొదలుపెట్టారు.
3 నెలల గడిచాయి. వీళ్ళద్దరి మద్యన పరిచయం స్నేహంగా మారింది.
ఒకరోజు మద్యాహ్నం శివని ప్రమీల తన ఇంటకి భోజనానికి పిలిచింది. ఆ సమయంలొ ఇంట్లొ ప్రమీల తప్ప ఇంకెవరు లేరు. పిల్లలు స్కూలులొ ఉన్నారు.
ఇద్దరు భోజనం చేస్తు మాట్లాడుకుంటున్నారు.
శివ : ప్రమీల గారు మీ శ్రీవారు ఎక్కడ ఉంటారు.? ఏం చేస్తుంటారు?
ప్రమీల : మా ఆయన దుబాయిలొని ఆయిల్ ఫీల్డ్ లొ పని చేస్తున్నారు. ఎప్పుడొ 1 year కి ఒకసారి వచ్చి వెళుతుంటారు.
శివ : అవునా.. మరి మీరు ఇక్కడ ఒక్కరె పిల్లలతొ ఎలా ఉండగలుగుతున్నారు. మీ అత్తగారిటింకి గాని మీ అమ్మగారి ఇంటికి గాని వెళ్ళి ఉండచ్చు కదా..
ప్రమీల : అలా కుదరదు లెండి..
శివ : ఏం ఎందుకు కుదరదు...
ప్రమీల ఏం మాట్లాడలేదు...
శివ : ఓహ్... మరి అంత పర్సనల్ అయితె అడగను లెండి..
ఇద్దరి భోజనం అయిపోయింది. ఇద్దరు అలా హాల్లోకి వచ్చి కూర్చున్నారు..
ఇద్దరు ఒకె సోఫా మీద చేరొ వైపు దూరంగా కూర్చున్నారు.
శివ తాను వెళ్ళాల్సిన మద్యాహ్నం మీటింగ్ క్యాన్సిల్ అవ్వడంతొ. ఆ పూట ఆఫీసు లొ తనకి పెద్దగా పని లేదు కాబట్టి. తాను మాద్యాహ్నం ఆఫీసుకి రావట్లేదని ఫోన్ చెసి చెప్తాడు.
శివ కాల్ కట్ చేసి ప్రమీలతొ మాట్లాడుతున్నాడు.
ప్రమీల మాటల్లొ నెమ్మదిగా తన గురించి చెప్పడం మొదలుపెడుతుంది.
ప్రమీల : మాది చాలా పేద కుటుంబం. పై చదువులు చదివించె స్తోమత లేక నేను ఇంటర్ తోనె ఆపేశా.. తరువాత నాకు 18 ఏళ్ళు నిండాక పెళ్ళి చెసెశారు. 19 ఏళ్ళకె నాకు మా పాప పుట్టింది తరువాత 2 ఏళ్ళకి బాబు పుట్టాడు.
శివ : ఓహో...
ప్రమీల : తరువాత మా ఆయన నా చేత డిస్టెన్స్ లొ బీ.కామ్ చదివించారు.
శివ : ఓహ్ గ్రేట్ ఇద్దరు పిల్లలున్న మీరు డిగ్రి చేశారు అంటె చాలా గొప్ప విషయం.
ప్రమీల : థాంక్యూ......
శివ : తరువాత చెప్పండి.
ప్రమీల : అదె సమయంలొ మా ఆయనకి దుబాయిలొ ఉద్యోగం వచ్చింది. అక్కడ కుటుంబంతొ ఉంటె ఎక్కువ ఖర్చులని ఆయనొక్కరె వెళ్ళారు. నేను, పిల్లలు మా అత్త మామయ్యలతొ కలిస ఉండేవాళ్ళం.
శివ : ok
ప్రమీల : 1 సంవత్సరం వరకు బాగానె ఉంది. కాని ఎప్పడైతె మా ఆయన అక్క తన మొగుడిని వదిలేసి పిల్లలతొ సహా పుట్టింటికి వచ్చిందొ. అప్పుడె నా కష్టాలు మొదలయినాయి.
శివ : ఓహ్.. నాకు అర్ధం అయ్యింది. మీ ఆడపడుచు మిమ్మల్ని హింసిస్తూ మీ పిల్లల్ని తిడుతుండేది. మీ అత్తమామలు ఆమెకి మద్దతుగా ఉండేవారు. అంతె కదా..
ప్రమీల : అవును. నేను పేదింటి అమ్మాయిని కదా. కాని కట్నం లేకుండా వాళ్ళింటికి కోడలిగా వచ్చానని వాళ్ళ బాధ. ఇస్తానన్న కట్నం మా నాన్న ఇవ్వలేకపోయారు.
శివ : ఇవన్నీ అందరి ఇళ్ళల్లొ జరిగేదె.. మరి ఇది మీ ఆయనకి చెప్పలేదా...?
ప్రమీల : చెప్పాను. అందుకె మమ్మల్ని ఆయన ఇండియాకి వచ్చేంత వరకు మా నాన్న దగ్గర ఉండమని చెప్పారు. ఆయన వచ్చేక నన్ను పిల్లల్ని ఇక్కడకి షిఫ్ట్ చేశారు.
శివ : మీ తల్లిదండ్రుల దగ్గరె ఉండాల్సింది కదా...
ప్రమీల : అది బాగా పల్లెటూరు. పిల్లల చదువుకి ఇబ్బంది అని.
శివ : ఓకె... నాకు అర్ధమైయింది
ఈలోపు వర్షం వస్తె బాల్కనీలొ బట్టలు తీయడానికి ప్రమీల వెళ్ళింది. తనకి సహాయంగా శివ కూడా వెళ్ళాడు. బట్టలన్ని తీసుకున్నాక లోపలికి వచ్చే ముందు. టైల్స్ ఫ్లోరు మీద వర్షం జల్లు పడడం వల్ల తడికి ప్రమీల కాలు జారి పడబొతుంటె. శివ తన నడుము మీద చెయ్యి వేసి గట్టిగా పట్టుకొని లాగాడు.
అలా లాగగానె ప్రమీల సళ్ళు శివ ఛాతికి తగిలాయి. ఇద్దరి మొహాలు దగ్గర దగ్గరకి వచ్చాయి.
ప్రమీల మొహం అంత దగ్గరగా వచ్చేసరికి శివ అలా ఉండిపోయాడు. ప్రమీల కూడా శివ మొహం అంత దగ్గర చూసేసరికి అలా ఉండిపోయింది.
కళ్ళు కళ్ళు కలిసాయి. ఒకరి శ్వాస ఒకరికి తెలుస్తున్నాది. ఇద్దరు అలా కళ్ళు మూసుకొని తమ పెదాలను దగ్గరకు తీసుకు రాబుతున్నారు.
కొంచెం ఉంటె ముద్దు పెట్టేసుకుంటారు అనగా. పిల్లలు స్కూలు నుంచి అప్పుడె వచ్చారు. వాళ్ళను చూసి వీళ్ళద్దరు ఆ ట్రాన్స్ నుండి బయటకొచ్చేశారు.
ఆ సంఘటనతొ ఆ రోజు నుంచి ఒకరి మీద ఒకరికి ఫీలింగ్స్ మొదలైంది.
అప్పటినుంచి ప్రతిరోజు శివ ప్రమీల ఇంటికి తరుచగా సాయంత్రం పూట వెళ్ళేవాడు. ఇద్దరి మాటాల్లొ రొమాన్స్ డిస్కషన్స్ వచ్చేవి.
అలా ఒక పదిరోజులు గడిచాయి. ఒకరోజు శివ ఇంట్లొ ప్రమీల ఉంది. ఇద్దరు బాల్కనీలొ దగ్గర నించొని మాట్లాడుకుంటున్నారు.
కాసేపు శివ, మాట్లాడుతున్న ప్రమీలని అలాగె చూస్తు ఉన్నాడు.. కాసేపటకి ప్రమీల మాట్లాడడం ఆపి శివని చూసింది.
శివ తదైకంగా తననె చూస్తుడడంతొ తను కొంచెం సిగ్గు పడింది. తరువాత ప్రమీలకి శివ ఉద్దేష్యం అర్ధం అయ్యింది అనుకుంటా. తనకి దగ్గర వచ్చింది.
ఆ రోజు ఆగిపోయిన ముద్దుని ఈ రోజు మళ్ళి మొదలు పెట్టాలని అనుకున్నారు..
ఇద్దరు కళ్ళు మూసుకొని తమ తమ పెదాలను దగ్గరకు తీసుకొచ్చారు.
శివ తన రెండు చేతులను ప్రమీల నడుము మీద వేసి తనని తన మీదకు లాక్కుంటాడు. అలా లాగినప్పుడు ప్రమీల సళ్ళు శివ ఛాతికి గుద్దుకుంటుంది.
ప్రమీల తన రెండు చేతులను శివ మెడ చుట్టు వేసి తన పెదాలను శివ పెదాల దగ్గరకి తీసుకొస్తుంది.
అంతె శివ తన పెదాలపై ముద్దు పెడతాడు. తరువాత తన నోరు తెరిచి ప్రమీల పెదాలను జుర్రుతాడు. ప్రమీల తన నాలకును శివ నోట్లో పెడుతుంది. తరువాత శివ కూడా తన నాలుకను ప్రమీల నోట్లొ పెడతాడు. అలా ఇద్దరు తమ తమ ఎంగిలి అధారమృతాలను ఆశ్వాదిస్తున్నారు.
ఒక 10 నిమిషాలపాటు వాళ్ళు అలా డీప్ కిస్ లొ ఉన్నారు. ఆ తరువాత కాలింగ్ బెల్ మోగడంతొ ఇద్దరు ఆ ట్రాన్స్ నుండి బయటకొచ్చి ముద్దు నుండి విడిపడ్డారు. విడిపడ్డప్పాడు ఇద్దరు ఉమ్ము తీగలుగా తమ తమ నోటికి అంటుకొని ఉన్నాయి. ఇద్దరు సిగ్గుపడుతూ తమ మూతులను తుడుచుకున్నారు.
తరువాత ఆ రోజు సాయంత్రం శివ ప్రమీలని, పిల్లల్ని బయటకి తీసుకెళ్ళాడు. ముందు వాళ్ళు ఒక సినిమాకి వెళ్ళారు. హాల్లొ వాళ్ళకి కార్నర్ సీట్లు వచ్చాయి.
చివర కార్నర్ సీటులొ శివ కూర్చున్నాడు, తన ప్రక్క ప్రమీల కూర్చుంది, తన ప్రక్క పిల్లలు కూర్చున్నారు. సినిమా చూస్తున్నంతసేపు శివ, ప్రమీలాలిద్దరు చేతిలొ చెయ్యి వెసి పట్టుకొనె ఉన్నారు.
సినిమా చూశాక , డిన్నర్ బయట రెస్టారెంటు .లొ చేసి. రాత్రి 10:30 కి ఇంటికి చేరుకున్నారు.
శివ తన ఫ్లాట్ కి వెళ్ళి ఫ్రెష్ అప్ అయ్యి హాల్లొ కూర్చొని టీ.వి చూస్తున్నాడు. ప్రమీల కూడా తన ఫ్లాట్ కి వెళ్ళి పిల్లల్ని పడుకొబెట్టింది.
తరువాత తన బెడ్ రూమ్లోకి పోయి పడుకోవాలని చూసింది. కాని తనకి ఎంతకి నిద్ర పట్టడంలేదు. మద్యాహ్నం శివతొ జరిగిన ఆ ముద్దులాటె గుర్తొస్తోంది.
లేచి ప్రక్కన ఉన్న తన మొబైల్ తీసుకొని శివకి మెసేజ్ చేసింది "ఏం చేస్తున్నావు..?" అని
కాసేపటికి శివ నుంచి మెసేజ్ వచ్చింది "నిద్ర పట్టక టీ.వి చూస్తున్నా" అని.
అది చూసి ప్రమీల తనకి కాల్ చేసింది.
శివ : హెలొ....
ప్రమీల : హెలొ...
ప్రమీలకి ఏం మాట్లాడాలొ తెలియలేదు...
శివ : కాల్ చేసి ఏం మాట్లాడవేంటి...?
ప్రమీల : ఏం లేదు నాకు కూడా నిద్ర పట్టడం లేదు.
శివ : ఓ... అవునా.. మరి పిల్లలు..?
ప్రమీల : వాళ్ళు పడుకున్నారు..
మళ్ళి నిశ్శబ్దం...
శివ : హెలో.....
ప్రమీల : ఆ హెలొ... అది నాకు ఎలాగ నిద్ర పట్టడం లేదు కాదా. నీ ఫ్లాట్కి రావచ్చా...?
ఆ మాటకి శివ ఒక్కసారిగా స్టన్ అయిపోయాడు. కాసేపటకి తెరుకొని
శివ : సరె రా....
ప్రమీల సంతోషంతొ..
ప్రమీల : 15 నిమిషాలలొ వస్తా
అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసి. బాత్ రూమ్ లోకి పోయి స్నానం చేసి తువ్వాలు కట్టుకొని బయటకి వచ్చింది. తరువాత హేయిర్ డ్రయర్ తొ జుట్టుని ఆరబెట్టి. కప్ బోర్డులోంచి నీలం రంగు సింపిల్ సిల్క్ చీర బయటకు తీసింది దాని మీద నలుపు రంగు స్లీవ్ లెస్ జాకెట్ కట్టుకుంది.
బాగా తయ్యారయ్యి. జుట్టుని పూర్తిగా లూజుగా వదిలేయకుండా పైన కొప్పు దగ్గర జడ వేసి. క్రింద అంతా లూజుగా వదిలేసింది. తరువాత ఒక మత్తెక్కెలాంటి స్ప్రే ఫుల్లుగా body కి కొట్టుకొని.
మెల్లగా తన బెడ్రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చింది. పిల్లల గది దగ్గరకు వెళ్ళి చూసింది. వాళ్ళు మంచి నిద్దట్లొ ఉన్నారు.
టైమ్ చూసింది సరిగ్గ రాత్రి 12:00. మెల్లగా మెయిన్ డోర్ తీసి బయటకి వచ్చి. తలుపు తాళం వేసి తాళాలు ఇంట బయట ఉన్న పూలకుండి క్రింద పెట్టింది.
ఆ తరువాత ఎదురుగా ఉన్న శివ ఫ్లాట్ దగ్గరకు వచ్చి శివ కి కాల్ చేసింది. తలుపు తియ్యమని చెప్పడానికి.
"ఆ తీస్తున్న అని" శివ చెప్పి కాల్ కట్ చేస్తాడు..
ప్రమీలకి ఒక రకమైన పులకరింత శివ వచ్చి ఎప్పుడు తలుపు తీస్తాడా అని. తనని ఇలా చూసినప్పుడు తన రియాక్షన్ ఎలా ఉంటుందొ అని ఊహించుకొని సిగ్గుపడింది....