..‘…ఒద్దు బాబూ! డాన్స్ ఐపోవస్తూందీ!…’ అన్నాను…‘…ఎక్కడా!…

…పిల్లలు ముగ్గురూ ఓపక్షం, మధు, వికాస్ మరో పక్షం…చెరోగే…

‘…పరుపుమీద అలవోకగా ఆనిన దాని స్థనాల కిందికి అరచేతు…

మధ్యలో వచ్చి నా సంతానం చెడగొట్టారు గానీ…ఎంత బాగుండేద…

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…

…కాసేపు మాట్లాడకుండా ఉండిపోయాను , జరిగినవన్నీ నెమరే…

అవునమ్మా!…నాదీ అదే బాధ…పోనీ!…పొడిగా తుడిచేద్దా మంటే…

నా పక్కన కూర్చుని ‘… ఎందుకు సంధ్యా అంత సిగ్గు!…’ అంటూ…

ఓ క్షణం అవాక్కైపోయింతర్వాత ఒక్క గొంతుతో …ఛీ… కొట్టాం ఆ…

‘…అంత …సెకన్ బై సెకన్…రన్నింగ్ కామెంటరీ ఏమక్కరలేదులే వ…