హఠార్తుగా బైటపడ్డ ఆవిడ చనుకట్టు మీంచి చూపు తిప్పుకొలే…

‘…ఏముందీ!…మీరెంచుకున్న మగాడితో ఓ రెండు గంటలు గడపండ…

‘…పరుపుమీద అలవోకగా ఆనిన దాని స్థనాల కిందికి అరచేతు…

…నువ్వ…నుకున్నదేం… కాదులే!… అది వాడి దండ!… అన్నాను ర…

పాత్రలూ – పరిచయాలూ … మధ్య తరగతి లోంచి , ఆర్థికంగా పై…

‘…ఇంకా పూర్తిగా దిగబడకుండానే అంత బెంబేలెత్తిపోతూందే…

…ఊహూఁ!… అంటూ ఓ పావుక్షణం చూపు కలిపి…ర…మ్మ…న్న…ట్లు…గా…

‘…ఆఁ…చేసే…వన్నీ చేసి…సారీలొకటీ!…’ అంది సుజాతక్క…మాక…

అవునమ్మా!…నాదీ అదే బాధ…పోనీ!…పొడిగా తుడిచేద్దా మంటే…

….’ ఆ సలహా గుర్తుంచుకుంటాలే..నా కెలాగూ అవసరమౌతుంది…