ఓసారి నిష్టూర్చి నిద్దరౌదామని ప్రయత్నించాను…పెరట్లో చూస…

మధ్యలో వచ్చి నా సంతానం చెడగొట్టారు గానీ…ఎంత బాగుండేద…

మళ్ళీ తనెక్కడ వెనక్కొస్తాడుగానీ…నా కారు తీసికెళ్ళు బావ…

హఠార్తుగా బైటపడ్డ ఆవిడ చనుకట్టు మీంచి చూపు తిప్పుకొలే…

…నువ్వ…నుకున్నదేం… కాదులే!… అది వాడి దండ!… అన్నాను ర…

…ఏయ్ వెలకిలా తిరుగూ…తొడల లోపలి కండరాల్ని కూడా రిలాక్…

‘…తప్పా!…తప్పున్నరా!!…పబ్లిక్ గా అడిగితే ఎలాచెప్తూందీ!……

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…

… వెంకట్గాడి పోటుని తట్టుకోడానికన్నట్లు ఎడం చెయ్యిని క…

‘…ఎ…ఏ…య్!…ఛీ…విదలండి బాబూ!…దాని దగ్గరకెళ్ళండి…’ అంటూ…