‘…ఎందుకైందో అడిగావా?…’ అంది వకుళ… బాగ్ లోంచి ఆపిల్ …

…రెండుచేతుల్నీ వెనక్కి విరవడంతో పండు దోసకాయల్లాంటి ద…

‘… వీళ్ల ముచ్చికలు నా అరచేతుల్నీ దాటిపోయాయే తల్లీ!…ఎల…

‘…మరి నువ్వేం చేశావ్?…’ అందది…కొంటెదనం తో మెరుస్తూన్న…

…ఇంతలో ఇంటి మెయిన్ డోర్ తెరుచుకుంది… ‘…వచ్చావా సంధ్యా…

….‘…వకుళ కాదుగదా!…’ అనుకుంటూ…నెమ్మదిగా ‘…వకూ!…’ అన్…

…కాసేపు మాట్లాడకుండా ఉండిపోయాను , జరిగినవన్నీ నెమరే…

ఓసారి నిష్టూర్చి నిద్దరౌదామని ప్రయత్నించాను…పెరట్లో చూస…

‘…అనుకున్నాన్లే…నువ్వంత సంతోషంగా చెయ్యూపుతుంటే!’…నాతో…

‘…తప్పా!…తప్పున్నరా!!…పబ్లిక్ గా అడిగితే ఎలాచెప్తూందీ!……