…కాసేపట్లో…నన్ను కుర్చీ లో కూలేసినవాడి థాంక్స్ కి నీరస…

‘…అనుకున్నాన్లే…నువ్వంత సంతోషంగా చెయ్యూపుతుంటే!’…నాతో…

…అయినా సిగ్గుతో …కళ్ళు తెరవకుండానే నెమ్మదిగా తొడల మధ్…

‘…మా ఆవిడ పెదాల మీద …అప్పుడే మోజు తీరిందా మధూ!…వది…

మళ్ళీ తనెక్కడ వెనక్కొస్తాడుగానీ…నా కారు తీసికెళ్ళు బావ…

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…

‘…అదో పెద్ద కధ…మనం మళ్ళీ కూర్చున్నపుడు వివరంగా చెప్తాల…

…పచ్చటి మనిషేమో ఆవిడ…మెట్లెక్కుతూంటే , ముదురు ఎరుపుర…

…నువ్వ…నుకున్నదేం… కాదులే!… అది వాడి దండ!… అన్నాను ర…

…ఊహూఁ!… అంటూ ఓ పావుక్షణం చూపు కలిపి…ర…మ్మ…న్న…ట్లు…గా…