‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…

‘థప్…తపక్…థప్…తపక్…’ చప్పుడ్లతో రూం అదిరిపోతూంది…ఎలాగో …

‘…ఇంకా పూర్తిగా దిగబడకుండానే అంత బెంబేలెత్తిపోతూందే…

‘…ఎందుకైందో అడిగావా?…’ అంది వకుళ… బాగ్ లోంచి ఆపిల్ …

…ఆ చొరబాటు తో…నోట మాట రాక…జావకారిపోతూ…పరుపు మీద…స…

నా పక్కన కూర్చుని ‘… ఎందుకు సంధ్యా అంత సిగ్గు!…’ అంటూ…

‘…ఐతే దాంతోనే కాపురం చెయ్యి!…నా జోలికి రాకు!…’ అని…

…కాసేపు మాట్లాడకుండా ఉండిపోయాను , జరిగినవన్నీ నెమరే…

…ఆవిడ బుగ్గల్లో విరబూచిన ఎర్రగులాబీలు చూసి…‘…హుర్రే!……

….’ ఆ సలహా గుర్తుంచుకుంటాలే..నా కెలాగూ అవసరమౌతుంది…