థాంక్స్ చెప్తూ అందుకుని , ‘…మాట…’ అంటూ వకుళని పిలిచి…

“లావణ్య… మనకి మంచి రోజులు వచ్చాయి.. మా నాన్న స్నేహితు…

…‘…ఛీ!…ఏమనుకుంటాడే!…’ అందది సిగ్గుపడిపోతూ…నిప్పు తొ…

….దాంతో ట్యూబ్ లైట్ వెలిగింది…చిన్నగా నవ్వుతూ వకుళ నెమ్…

‘…పోవే…నువ్వదే పని చెయ్యలా!…’ అని నన్ను గిల్లి…’ సరే……

…కాసేపట్లో…నన్ను కుర్చీ లో కూలేసినవాడి థాంక్స్ కి నీరస…

…అయినా సిగ్గుతో …కళ్ళు తెరవకుండానే నెమ్మదిగా తొడల మధ్…

‘…మరి నువ్వేం చేశావ్?…’ అందది…కొంటెదనం తో మెరుస్తూన్న…

..‘…ఒద్దు బాబూ! డాన్స్ ఐపోవస్తూందీ!…’ అన్నాను…‘…ఎక్కడా!…

….’ ఆ సలహా గుర్తుంచుకుంటాలే..నా కెలాగూ అవసరమౌతుంది…