మళ్ళీ బావ పెదాలు కదిలాయి…‘…వివరాలడుగుతున్నాడమ్మా బావ…

…సుజాతక్క రమ్మందే …కాలేజ్ అయినతర్వాత వెళ్దాం వాళ్ళింటిక…

‘…ఐతే దాంతోనే కాపురం చెయ్యి!…నా జోలికి రాకు!…’ అని…

…‘…ఛీ!…ఏమనుకుంటాడే!…’ అందది సిగ్గుపడిపోతూ…నిప్పు తొ…

‘…మరి…నాకో!?…’ అన్నాడు వాసు…ఓ అరక్షణం ఆగి… …ఏం చెయ్య…

…అయినా సిగ్గుతో …కళ్ళు తెరవకుండానే నెమ్మదిగా తొడల మధ్…

థాంక్స్ చెప్తూ అందుకుని , ‘…మాట…’ అంటూ వకుళని పిలిచి…

‘…అబ్బ!…విప్పీవే!…ఊపిరాడటం లేదూ!…’ అంటూ లబ లబ లాడిం…

‘…ఆఁ…చేసే…వన్నీ చేసి…సారీలొకటీ!…’ అంది సుజాతక్క…మాక…

నాకటువంటి కలలుకూడా రావడం మొదలైంది…ఇక్కడికొచ్చింతర్వా…