…ఆ చొరబాటు తో…నోట మాట రాక…జావకారిపోతూ…పరుపు మీద…స…

….‘…వకుళ కాదుగదా!…’ అనుకుంటూ…నెమ్మదిగా ‘…వకూ!…’ అన్…

నా పక్కన కూర్చుని ‘… ఎందుకు సంధ్యా అంత సిగ్గు!…’ అంటూ…

‘…అప్పుడే ఎక్కడ…ఇంకా ఎన్నెన్నో చోట్లు ఉన్నాయ్!…’ అంటూ మా…

…‘…ఎన్నాళ్ళైంది సంధ్యా!…’ అంటూ నన్ను మదన్ దగ్గరకి లాక్కు…

‘…పోవే…నువ్వదే పని చెయ్యలా!…’ అని నన్ను గిల్లి…’ సరే……

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…

….’ ఆ సలహా గుర్తుంచుకుంటాలే..నా కెలాగూ అవసరమౌతుంది…

…ఊహూఁ!… అంటూ ఓ పావుక్షణం చూపు కలిపి…ర…మ్మ…న్న…ట్లు…గా…

…వాళ్లిల్లు చేరగానే రోహిత్ ని ఆడించే బాధ్యత జయంత్ కి అ…