…ఒంట్లో తాపాన్ని ఓర్చుకోలేక తనో పక్క సతమతమౌతుంటే…ఆఫీస్…

‘…అబ్బ!…విప్పీవే!…ఊపిరాడటం లేదూ!…’ అంటూ లబ లబ లాడిం…

‘…పోవే…నువ్వదే పని చెయ్యలా!…’ అని నన్ను గిల్లి…’ సరే……

‘…అనుకున్నాన్లే…నువ్వంత సంతోషంగా చెయ్యూపుతుంటే!’…నాతో…

…‘…ఎన్నాళ్ళైంది సంధ్యా!…’ అంటూ నన్ను మదన్ దగ్గరకి లాక్కు…

‘…బలే ఉంది సందూ , ఈ నైటీ…’ అంటూ వెయిస్ట్ బాండ్స్ ని ఊ…

‘…అదో పెద్ద కధ…మనం మళ్ళీ కూర్చున్నపుడు వివరంగా చెప్తాల…

…షివల్రీ ఒలకబోస్తూ వినోద్ నాకోసం కుర్చీ వెనక్కి జరిపి …

…పిల్లలు ముగ్గురూ ఓపక్షం, మధు, వికాస్ మరో పక్షం…చెరోగే…

హఠార్తుగా బైటపడ్డ ఆవిడ చనుకట్టు మీంచి చూపు తిప్పుకొలే…