‘…అదో పెద్ద కధ…మనం మళ్ళీ కూర్చున్నపుడు వివరంగా చెప్తాల…

థాంక్స్ చెప్తూ అందుకుని , ‘…మాట…’ అంటూ వకుళని పిలిచి…

నాకటువంటి కలలుకూడా రావడం మొదలైంది…ఇక్కడికొచ్చింతర్వా…

ఓ క్షణం అవాక్కైపోయింతర్వాత ఒక్క గొంతుతో …ఛీ… కొట్టాం ఆ…

‘…చెప్పవమ్మా! శోభనపు పెళ్ళికూతురా!…’ అని వెక్కిరించాడ…

ఎందుకు చెయ్యడూ!… ఇంటి దగ్గర దిగింతరవాత. ‘…బాగ్స్ తెచ్చ…

…ఇష్టంగా తింటూన్న తాయిలం దూరమైతే మారాం చేసే కుఱ్ఱాడి…

అవునమ్మా!…నాదీ అదే బాధ…పోనీ!…పొడిగా తుడిచేద్దా మంటే…

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ…

‘…మా ఆవిడ పెదాల మీద …అప్పుడే మోజు తీరిందా మధూ!…వది…